Heel hartelijk

Eerlijk gezegd, pas toen ik zwanger was, kwam ik dichter bij de Luxemburgse keuken: ik had constant Hunkeren naar rauwe ham, Plotseling rouwde ik de bruiloften toen de boeren hun ham naar ons restaurant brachten. Er was zoveel droom exemplaar onder hen! De ham werd vervolgens 's avonds laat na het feest met salade geserveerd, met de hand gesneden met een lang, dun, scherp mes, dus het is het beste. Mijn moeder, dat kon ze perfect doen: op sommige zondagen moest ze twee hele ham snijden. En nu misten ze me. Ik had geen andere keus dan naar de kleine tavernes te gaan die bekend stonden om hun ham. Maar er waren ook verrassingen.

Het ergste was dat ik soms werd geplaagd over mijn toestand of zelfs vroeg of ik zou spioneren. Misschien was ik gewoon hypergevoelig. Hoe dan ook, ik zwoer dat de tweede plaats die ik zou openen een prachtige taverne zou moeten zijn waar zwangere vrouwen hun rauwe ham ongestoord kunnen eten en kunnen genieten van hun zure komkommers en al het andere voor culinaire noodsituaties.



De sfeer zou mooi moeten zijn, want gelukkige moeders brengen tevreden, mooie en zachte kinderen de wereld in. Goed verzorgd moeten ze zich dan voelen. Dat was mijn droom. Louis werd eind augustus geboren en amper een jaar later werd het mooiste hamrestaurant geopend. Het was de oude herberg van mijn tante, in een heel mooi huis tegenover de kerk in het naburige dorp Hellange. Het interieur is ontworpen zoals ik me als kind altijd de ideale Luxemburgse herberg had voorgesteld. En dat lukte redelijk goed. En nu kunt u heerlijke handgesneden ham, geurige gebakken aardappelen en knapperige salade met mosterdvinaigrette eten. Dit geldt niet alleen voor zwangere vrouwen! Alle liefhebbers van echte rustieke Luxemburgse gerechten zijn er welkom. Ik laat alle lokale specialiteiten ter ere komen. Dit is bijvoorbeeld de groene bonensoep ('Bouneschlupp') met Mettwurst en mager spek, of zelfs zonder voor vegetariërs.



In de winter zijn er, onder andere, gefrituurde bloedworst met appelmoes en aardappel sneeuw of gemarineerde haringfilets in room en melk saus met fijne uienringen en flinterdunne appelstukjes. De grote Luxemburgse specialiteit is varkenshals met tuinbonen en spek. Hiervoor nemen we een mooi stuk gerookte nek (ongeveer 1300 gram met bot). Het vlees wordt opgelost uit het bot en eenvoudig opgemaakt met koud ongezout water. Voeg een wortel en ongeveer 400 gram bleekselderij toe, beide in blokjes gesneden, een preistok, in ringen gesneden en een ui, gepeperd met twee teentjes. De nek laat men gedurende een goede twee uur op een laag vuur koken, gevolgd door een kwartier.

Maak ondertussen een bruine roux: schuim drie eetlepels boter, bak vier eetlepels meel in bruin en blaas ze af met ongeveer 750 milliliter jus van het vlees. Klop krachtig met de garde, zodat de saus niet geknoopt wordt. Niettemin, ga in de rust door een zeef en blijf koken met een bosje hartig en voeg dan 500 gram diepgevroren dikke bonen ('tuinbonen') toe. Laat het warm koken, peper en zout naar smaak en warm houden. Snijd het vlees in plakjes van twee centimeter dik. Verrijk de gestoomde aardappelen met 100 gram spek uit de pan en bestrooi met fijngehakte peterselie.



Een ander speciaal kenmerk is de prei 'Porettenzapp'. Voor 1 1/2 bar per persoon zijn ze goed gewassen, maar mogen niet uit elkaar vallen. Snijd vervolgens in stukken van 15 centimeter lang. Het wordt ongeveer 15 minuten op stoom gekookt en wordt lekker warm geserveerd met een vinaigrette van 3 eetlepels wijnazijn, 6 eetlepels olie, theelepel mosterd, een halve theelepel fijngehakte dragon en bieslook en een half fijngehakte sjalot. Snijd tenslotte een hardgekookt ei fijn en verkruimel het over de prei. Porettenzapp smaakt als voorgerecht of als hoofdgerecht met jasaardappelen. Als toetje is er de beroemde appeltaart of custard. Dat is Luxemburgs!

wenk

Het gerookte nekkenvlees wordt zachtjes laten sudderen, zodat het vet niet te veel gaar is. Het blijft dus erg mals en sappig.

Sonrise sporters en supporters: HEEL HARTELIJK BEDANKT! (Februari 2024).



Luxemburg, Lea Linster, ham, Lea Linster, ham, worst